Vers bloed 2019

30 januari t/m 24 februari 2019

Presentatie van werk van beeldend kunstenaars, acteurs, schrijvers en musici die in 2018 lid zijn geworden van de Haagse Kunstkring

Bart Elfrink, Maaike de Wild, Meriam Windmeijer, Willem Willms, Paul van der Donk, Marjolein Knottenbelt en Ans Repkes (afdeling Beeldende Kunst);
Andrea Franse, Andréa Kroon, Christien Kok, Mohana van den Kroonenberg, Paul Marcus en Piet van der Pas (afdeling Letteren, Theater en Film);
Eke Simons (afdeling Muziek)

Opening: zaterdag 2 februari 17.00 uur
'De kunstenaar vertelt': zondag 10 februari 16.00 uur

Afbeelding Marjolein Knottenbelt

Installatie van Marjolein Knottenbelt

Ans Repkes
Vanuit mijn belevingswereld, met een grote mate van vrijheid,word ik geraakt door machteloosheid van een wereld die in brand staat. Ik kan niet om de beelden van vluchtende mensen heen, zij die niet kunnen en mogen leven zoals zij willen, door politieke overtuiging, religie en/of seksuele diversiteit. Waar de grens van vrijheid ligt, is voor ieder individu verschillend.Dit is afhankelijk van waar je geboren bent, waar je leeft en van de sociale situatie en de ruimte die geboden wordt vanuit het systeem.
Met deze werken geef ik uiting aan de zoektocht naar vrijheid en de pijn en de bitterheid die dit met zich meebrengt.


Paul van der Donk
De serie 'Gameboy' is gemaakt met eenvoudige middelen en beeldtaal.Een krachtig en iconisch beeld dat verwijst naar het begin van het computertijdperk.Een serie indirecte materiaaldruk op linodruk. Met de hand gedrukt zonder gebruik van een drukpers.Gedrukt op rijstpapier in oplage van in totaal 50 in verschillende kleurcombinaties.

De productinformatie op de achterkant van de gameboy met een verwijzing naar productie in grote oplagen. "Made in China" in spiegelbeeld nog leesbaar. Werken in oplage is ook binnen grafiek gebruikelijk. Hierdoor is de gebruikte techniek in balans met de beeldtaal. Met daarin een link naar 'pop art'.

Nintendo heeft met de enorme productie van de gameboy ervoor gezorgd dat deze computer binnen een korte periode bereikbaar werd voor een groot publiek over de hele wereld. Daarmee werd de computer op een speelse manier bij de jongere generatie bekend.Dat heeft voor een enorme versnelling gezorgd van de verdere ontwikkeling en acceptatie van de computer bij een nieuwe doelgroep.In een korte periode leerden kinderen sneller dan hun ouders omgaan met technologie. De spelcomputer werd door de enorme productie ineens voor iedereen betaalbaar en bereikte daarmee een groot publiek. Dat gegeven heb ik gebruikt als basis voor het maken van deze serie.

Een grafisch eerbetoon aan de gameboy en het werken in oplage in het algemeen.

Marjolein Knottenbelt
Ik verzamel dingen die tegen me spreken. In dat beeld of object herken ik de eerdere relaties, functies en geschiedenis, en tegelijkertijd zie ik potentie voor andere betekenissen. Interessant is de spanning tussen de twee werelden. Door een bekend beeld in een onconventionele omgeving te presenteren ontstaat er een nieuwe ruimte. Het herkennen in combinatie met verwarring van het niet kunnen plaatsen laat ruimte voor reflectie.

Susan Lucida

Als kunstenaar werk ik onder het pseudoniem Susan Lucida. Ik maak op nieuwe media gebaseerde mixed media beelden waarbij ik de aanschouwer probeer te laten stil staan bij mijn beeld en nieuwe media an sich. Want in de hedendaagse wereld worden we gebombardeerd met beeld en daardoor kijken we nog nauwelijks naar wat we zien. En hebben beelden hun communicatiewaarde verloren.
Door het beeld te bedekken, te decoreren of te vernietigen hoop ik dat mensen meer moeite nemen om het beeld te zien en te ontdekken welke gruwel of schoonheid er achter verscholen zit.


Meriam Windmeijer

Mijn werk gaat over kwetsbaarheid en transformatie, bloei en verval. Zo lopen in mijn (onbewerkte) foto's realiteiten door elkaar heen en verbeeld ik in mijn rituele objecten en grote beelden de vergankelijkheid en de cycli van het leven. Het gaat om de overgangen en om de andere wereld tussen leven en dood tussen innerlijke en uiterlijke schoonheid. Gebeurtenissen uit het dagelijkse leven of gedachtes vallen op door grootte, kleur, ritme, patronen of juist door dat ze uit de toon vallen, afwijken. Deze dingen krijg ik niet meer uit mijn hoofd en blijven rond spoken. Door er geen invulling aan te geven en in de verwondering te blijven ontstaat een idee. Eenmaal een idee geboren begint het te vormen en wil ik het transformeren naar iets tastbaars.Vaak word ik geïnspireerd door de natuur. Uit respect voor de natuur( het leven) wil ik zo min mogelijk verspillen en alles van een materiaal te gebruiken en te hergebruiken.


Andrea Franse

Andrea volgde een jaar toneelschool in Londen, een jaar theater- en filmschool Parijs en een cabaretcursus bij de toenmalige NRU, nu NPO. Na haar huwelijk met Hans Franse stapte ze over naar beeldend werken. Ze had o.a. les van de beeldhouwer Ed van Teeseling en anderen. Later volgde zij ook een cursus theatermaskers bij de Italiaanse gebroeders Sartori. Na in Nederland en in Italië met kinderen en volwassenen te hebben gewerkt (boetseerlessen en maskers maken) werkt ze thans voor en met een professionele commedia dell'arte-groep.


Christien Kok

Nadat Christien enkele verhalen had gepubliceerd in 'De Revisor' verscheen in 1986 haar eerste bundel 'Het ontbrekende'. Daarna volgden nog twee verhalenbundels en drie romans bij Querido. Ook publiceerde zij enkele essays over de dichter Kees Ouwens en de schrijver Willem Brakman in 'Tirade' en 'De Revisor'. Van 1991 tot 1994 was ze redacteur bij het literaire tijdschrift 'De Revisor'. Van 2012 tot 2018 was ze redactielid en presentator bij het zondagochtendprogramma De Literaire Brunch in de Paul Steenbergerfoyer van de Haagse schouwburg over leven, werk en invloed van Nederlandstalige schrijvers.


Andréa Kroon

Andréa studeerde kunstgeschiedenis aan de Universiteit Leiden en richtte samen met haar zus Audrey in 1999 bureau Kroon & Wagtberg Hansen op. Sindsdien is zij werkzaam als onderzoeker, auteur en redacteur in de kunst-, cultuur- en erfgoedsector. Andréa is gespecialiseerd in populairwetenschappelijke publicaties over (Haagse) kunst, cultuur en erfgoed rond 1900. Het betreft interdisciplinair, populairwetenschappelijk werk, dat droge' onderzoeksresultaten vertaalt naar een zo breed mogelijk publiek.


Mohana van den Kroonenberg

Mohana is beeldhouwer en schrijver. Zij heeft verhalen gepubliceerd in verschillende literaire tijdschriften. In 2010 debuteerde ze bij Uitgeverij van Oorschot met de verhalenbundel 'Moorddiner' die buitengewoon goed is ontvangen in de landelijke pers en beloond werd met vijf sterren in de Volkskrant. In 2011 stond ze op de shortlist voor de Academia Debutantenprijs. Ze was bestuurslid van de Nederlandse Kafka Kring, redacteur bij 'Literair Nederland' en heeft enkele jaren de cursus Zelf schrijver worden, gegeven. Een cursus korte verhalen schrijven voor kinderen. Thans is ze redactielid van 'BoekieBoekie', een tijdschrift vol kunst en literatuur voor en door kinderen.


Paul Marcus
Gymnasium en Universiteit in de DDR. Studierichting Germanistiek en Geschiedenis. In 1957 werd hij om politieke redenen het land uit gezet. Met vluchtelingenpas en monsterboekje volgde hij de hippie trails van deze wereld. Vanaf 1965 is hij in Den Haag gevestigd en werd hij Nederlands staatsburger. Hij kreeg schilderles bij Miep de Leeuwe en Willy Rieser. Daarna werd hij lid van Stroom en de Haagse Kunstkring en had vele tentoonstellingen in en buiten Den Haag.

Na het penseel pakt hij de pen op. Hij debuteerde in 2010 met 'Marie's Danszaal'. Zijn zesde boek verscheen onlangs.


Piet van der Pas
Piet is acteur en regisseur met optredens in en buiten Nederland. In Den Haag treedt hij al ruim 40 jaar op in talloze theaterproducties, heel vaak in producties van Mieke Lelyveld, zoals bij 'Dichters in de Bomen'. Ook was hij menigmaal te zien bij de producties van Guusje Eijbers bij Theater De Regentes. Vijf jaar lang schitterde hij bij de kerstvoorstellingen van 'The Dutch don't dance division' met het Residentie Orkest.
Vorig jaar stond hij op de planken van Albert Vogelzaal in de Haagse Kunstkring met zijn voorstelling 'Ik zat er al. Ik was al ingestapt'. Absurdistische verhalen van Belcampo verteld door acteur Piet van der Pas en verbeeld door beeldend kunstenaar Peter Dejong


Eke Simons

Eke Simons behaalde in 2007 cum laude haar master solo piano aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Sindsdien treedt zij op in Nederland en daarbuiten als soliste, kamermusicus en liedbegeleider. Zij heeft zich ook ontwikkeld tot een gepassioneerd vertolkster van composities uit de laat-20e en 21e eeuw, zoals onder meer blijkt uit de recent met Konstantyn Napolov uitgebrachte cd The Collectors in de serie The Dutch Golden Collection.