27 maart t/m 13 april 2010
Tentoonstelling van Marijke Verschoor

Van 27 maart t/m 13 april exposeert Marijke Verschoor in de Hoge zaal van de Haagse Kunstkring.

De onderwerpen van haar schilderijen en houtsneden zijn zomer en winter, landschappen, gras, bloemen, bomen, sneeuw en vogels. Zoals de kunstenares zelf zegt: "Je zou kunnen zeggen, een dieptepunt als het om engagement en maatschappelijke betrokkenheid gaat. Het is tenslotte 2010, en ik kijk er ook wel met een lichte verbazing naar. Maar ze zijn toch met volle overtuiging gemaakt. Zeker, soms word ik door twijfel bevangen, ik ben niet doof en blind voor wat er om me heen gebeurt. Men schildert expres smakeloos of borduurt zijn schilderij of laat dat borduren, of schildert automatisch of laat schilderen door Chinezen. Men maakt een mix van media, men presenteert een visie op de openbare ruimte en schildert voor de zoveelste keer een foto na. Ook kun je als kunstenaar wetenschap bedrijven en dan jezelf doctor noemen.

De kritiek spreekt van het ontmythologiseren van de persoonlijke signatuur, originaliteit, authenticiteit en expressieve zeggingskracht, dat is dus passé en wat we dan te zien krijgen is zalen vol ontzielde vondsten. Toch komen veel mensen graag naar tentoonstellingen van schilders met lang geleden gevestigde namen. Die zijn er gelukkig nog wel. Allemaal hoogst individuele, expressieve met de hand gemaakte schilderijen.
Een saxofonist hoorde ik eens zeggen"Als ik luister naar mijn meest bewonderde voorbeelden let ik eigenlijk vooral op de toon, het fantastische geluid dat zo iemand maakt op zijn instrument, het maakt me niet zoveel uit wat hij speelt".

Het werk waar ik aan bezig ben moet eigenlijk ook zo'n geluid voortbrengen. Laatst zag ik zes appels op een bordje van Cézanne ( ja, uit 1900), een heel klein prachtig schilderijtje en dat stelde me weer geheel gerust: het gaat er voornamelijk om hoe je schildert en niet zozeer wat. Er zullen zeker weer schilderijen volgen met andere motieven,die er misschien supergeëngageerd uitzien, verdwaalde mensenmassa's in een grote wereld of zo. Maar eigenlijk maakt dat weinig verschil. Het gaat om dat geluid".