22 augustus t/m 8 september 2009
Tentoonstelling van Annemarie Spijkerman, schilderijen & Martin Helm, objecten

Over het werk van Annemarie Spijkerman:
"Het klinkt paradoxaal, maar niet alle schilderijen zijn schilderachtig. Door het benadrukken van de contouren van een object met een harde lijn ontstaat bijvoorbeeld een beeld dat allerminst dat predikaat verdient. In de natuur neemt het menselijk oog een dergelijke lijn ook niet waar. Alleen in het geval van sterk contrasterende kleuren ( denk aan maximaal zwart-wit), ontwaart het oog beelden met een scherpe lijn. Overgangen worden dan 'hard'.
Maar als het oog bijvoorbeeld het geheel van een landschap wil opnemen, vervagen lijnen en vloeien kleuren in elkaar over. Niet voor niets spreken we vaak over 'een schilderachtig landschap', een uitdrukking ontleend aan de schilderkunst.
De geabstraheerde landschappen of stadsgezichten van Annemarie Spijkerman zijn zonder uitzondering schilderachtig te noemen. Harde lijnen of overgangen zal men er vergeefs in zoeken. Spijkerman neemt 'stad en land' in zich op en vertaalt ze in evenwichtige composities van vlakken en kleuren. Dat wil niet zeggen dat elk reëel element wordt vermeden. Daklijnen keren bijvoorbeeld regelmatig terug, contouren van huizen en heuvels blijven herkenbaar en verwijzen naar het onderwerp. Spijkerman presenteert haar schilderkunstige ervaringen, die in essentie bestaan uit impressies die het onderwerp nèt niet loslaten. Vlakken, vormen en kleuren blijven daardoor diepte behouden, het perspectivisch patroon van landschap of stad blijft gehandhaafd, maar toch gaat het werk een eigen leven leiden. Ze speelt met de spanning die van het schilderij uitgaat en het verhaal dat ze wil vertellen. In de grote vlakken weeft ze een levendig verhaal waarin de kijker zich opgenomen kan voelen.
Door de jaren heen is Annemarie Spijkerman een schilder die nauwgezet haar spoor blijft volgen … veel gevoel voor weidsheid en ruimte, de dramatiek van licht en donker én het vermogen dat in één beeld te vangen met het intieme: het detail …"

Over het werk van Martin Helm:
"We weten allemaal hoe een mens eruit ziet: een hoofd, romp, armen, benen, voeten, handen, enzovoort. Wat gebeurt er wanneer je de aanwezigheid van iemand wilt scheppen, zonder te willen 'afbeelden'? Wat blijft er van iemand over als je geen hoofd, handen, benen, noem maar op, wilt' namaken'? Misschien niet meer dan een serie associaties, symbolen, aanduidingen. Vormen uit de natuur, handelingen, gebeurtenissen.
Mijn objecten zijn plaatsvervangers. Ik beschouw mezelf als primitief kunstenaar. Ik doe wat de mensheid al honderdduizend jaar heeft gedaan. Ik probeer - met beeldende middelen - de wereld voor mezelf (en hopelijk ook voor anderen) aanvaardbaar te maken. De middelen zijn anders dan vroeger, dat is duidelijk, maar de intentie is dezelfde. Kunst, dat weten bijna alle kunstenaars, is uiteindelijk een soort voodoo. En zal ik jullie een geheim verklappen? Voodoo werkt!", aldus Martin Helm.

Annemarie Spijkerman
Martin Helm