29 maart t/m 15 april 2008
Galerie - Marijke Verschoor, schilderijen, houtsnedes, gouaches, tekeningen
Albert Vogelzaal - Wil Bouthoorn, schilderijen, tekeningen, gouaches
Hoge zaal - Regeneration: Marian Zult, gemengde technieken

Van Marijke Verschoor (1953) hangen er nieuwe schilderijen, een serie landschappen, en houtsnedes. Ook exposeert ze portretten, waaronder een aantal van Wil Bouthoorn (1916-2004).
In een publicatie die bij de expositie te koop is, zegt ze er dit over:
"Mijn materiaal is olieverf en gouache, op doek of papier. Zolang deze verf zo zacht en dof, zo mooi en stralend kan zijn, en zo eigenzinnig zijn betekenis kan hebben, hoe zou ik dan kunnen kiezen voor andere media? Als ik iets te zeggen heb moet die verf dat dus doen
Mijn schilderijen hebben altijd een duidelijk onderwerp, maar de metamorfose van onderwerp naar schilderij is een lang proces. Daarbij gaat het onderwerp soms onder in de verf, en eigenlijk vind ik die schilderijen waar dat gebeurt, mijn beste werk.
In mijn werk moet ik lang zoeken en overschilderen voor alles op zijn plaats zit en het proces voltrekt zich in meerdere schilderijen tegelijk. Daarbij verdwijnt de onderlaag niet: hij blijft een belangrijke rol spelen".

"Aan de ene kant is het onwennig", zegt Marijke Verschoor, "ik beneden en Wil boven. Wil stierf in 2004, maar zo is het nu, denk ik dan. Aan de andere kant is het heel vertrouwd om ons beider werk te gaan ophangen. Wil ontmoette ik als mijn leraar in 1971, ik werd zijn vrouw en we hadden altijd groot respect voor elkaars werk.
In zijn nalatenschap zat, behalve schilderijen, veel werk op papier. In de doorwerkte schilderijen die men van hem kent zocht hij de grens van zijn mogelijkheden op en daar heeft hij in zijn lange schildersleven dan ook de meeste tijd aan besteed. Toen hij niet meer kon staan, vlak voor zijn dood, wilde hij niet zittend kleine dingen gaan maken; dat had voor hem geen doel. Toch heeft hij tussendoor veel kleine tekeningen, gouaches en portretten gemaakt. Dat deed hij voor zijn plezier, vooral portretten, vakantiewerk noemde hij dat. Eigenlijk benijdde hij schilders als Goya of Rembrandt die een mooie vrouw als onderwerp van hun schilderij konden nemen. Zijn opdracht was een andere, de opdracht die zijn tijd hem gaf: hij moest zijn eigen stijl vinden. Het is mij een groot plezier om met dit werk iets te laten zien van de inspirerende sfeer van zijn atelier, en hoe soms via die schetsen, portretten en kleine dingen grote schilderijen ontstonden".

De tentoonstelling van Marian Zult in de Hoge zaal heeft als titel Regeneration.
Regeneratie is het vergaan, maar ook weer vervangen worden van cellen, van woonwijken en van culturen. Met tussenpozen van jaren gaat Marian Zult naar Berlijn. Tijdens haar laatste bezoek trof ze een boek aan met kaarten waarop je de stad ziet groeien rond een eiland in de rivier de Spree. Ook was erop te zien hoe Berlijn in de Tweede Wereldoorlog doorzeefd wordt en hoe hele woonwijken veranderen in witte plekken op de kaarten en luchtfoto's. In de periode daarna worden de gaten weer gevuld en ontstaan nieuwe stedelijke structuren.
Een belangrijk onderdeel van de tentoonstelling zijn de hierop geïnspireerde Berlin Pieces.
Daarnaast zijn doeken te zien die doen denken aan fundamenten of ruïnes van steden uit de oudheid en staketsels van nieuwe vestigingen. De lagen in de tijd worden als het ware zichtbaar.

De gaten en de gelaagdheden zijn in het werk terug te zien. Marian Zult verwerkt papierpulp, verschillende papiersoorten, boombast, riet, pigment en acrylgel op doek.
Soms gebruikt ze daarbij een soldeerbout, waardoor schroeigaten ontstaan.
Bij de opening zal Petra Veenstra gedichten voordragen die aansluiten bij het thema.

   
Marijke Verschoor     
      
   
Wil Bouthoorn