Paul Combrink: zelfportret
7 juni t/m 1 juli 2008

Het eerste beeld in de tentoonstelling laat een reeks cijfers zien die in seconden het moment aangeeft waarop het leven van Paul Combrink zich bevindt. Zijn tijd ratelt door: wat is, wat was en komt.

Paul Combrink is bekend van zijn tijdlandschappen en dagdoeken. Onder de huid van deze werken ligt een fotobeeld verborgen. Laag over laag heeft 'de schilder' Combrink hier 'de tijd' over heen laten gaan, tot enkel de sporen van wat zich voordeed nog zichtbaar zijn. Zijn dagdoeken, die allen een formaat hebben van 50 x 50 cm, vormen een totaalkunstwerk dat een verhaal over tijd en beeld vertelt dat zo complex is als het leven zelf.

Iedere dag noteert Combrink, door een foto te maken, hoe hij zich visueel verhoudt ten opzichte van de omringende wereld. Sinds een jaar doet hij dat dagelijks op hetzelfde moment: 12.00 uur (wintertijd). Digitale notities zijn het die hij vasthaakt aan het precieze moment in zijn leven en de tijd .
Een citaat: "Vandaag maakte ik een foto om 12.01.57.4 uur. Dat was 1827228717 seconden na mijn geboorte en in de 63962134317e seconde van onze westerse jaartelling. Ik deed het in een zestigste van een seconde; het 109633723020e deel van mijn leven". Naast onze westerse heeft hij het moment naar nog 13 verschillende jaartellingen vertaald.

Paul Combrink geeft in 'Zelfportret' de verdwenen beelden prijs van één jaar dagdoeken. Hij maakt de private beelden van de dagdoeken publiek en confronteert ze met de tijden waaraan hij ze heeft vastgehaakt.
De dagdoeken zelf van de beeldnotities heeft hij geconfigureerd tot ruimtelijke installaties. Kamers waarin veelheid aan beeld nieuw beeld creëert. Hersenkamers, zo men wil. Met het beeld 'Towering' verwijst hij naar wat nog in toekomstige tijd besloten ligt.
De tentoonstelling geeft het 'zelfportret' van een kunstenaar die zijn kijken probeert te doorgronden om het betekenis te kunnen geven in de tijd. Maar, hoe intensief hij ook creëert en dateert, waar hij grip op wil krijgen ontglipt hem steeds weer.
In de Albert Vogelzaal: autonome dagdoeken en tijdlandschappen van Paul Combrink.