9 t/m 26 april 2005
Drie tentoonstellingen bij Haagse Kunstkring

Zaterdag 9 april gaan in de Haagse Kunstkring maar liefst drie tentoonstellingen van start. In de Albert Vogelzaal exposeert Samantha van der Wolf en in de Hoge Zaal Hannie Bal. In de galerie exposeren Alex Verduijn den Boer, Lilian van Herpen, Darja Vos en Roeland Zijlstra met geschilderde en getekende portretten.

De tentoonstelling van Samantha van der Wolf heet Landschap z.t. en dat geeft precies weer wat er te zien is. Haar olieverfschilderijen op doek zijn inderdaad landschappen. Haar interesse in de natuur komt erin tot uiting. De landschappen zijn ook als zodanig te herkennen, maar toch zijn het abstracte doeken. De herkenbaarheid is ondergeschikt aan het onderzoek naar de spanning tussen licht en donker. Dat is wat Samantha van der Wolf bezighoudt in al haar werk. De weerslag ervan is ook in deze tentoonstelling te bekijken.

Hannie Bal exposeert nieuw werk in de Hoge Zaal. Het is het resultaat van reizen die ze recent maakte naar Noord-Italië. De landschappen en stadsgezichten die ze daar aantreft prikkelen haar werklust. Elke dag gaat ze erop uit om te tekenen en te schetsen. Thuis werkt ze ze uit in gemengde technieken en een selectie daaruit is nu in de Hoge Zaal te zien.

In de galerie exposeren Roeland Zijlstra, Lilian van Herpen, Alex Verduijn den Boer en Darja Vos. Roeland Zijlstra over zijn werk: "Dagelijks teken ik portretten naar waarneming. Ik probeer het model zo dicht mogelijk te benaderen. In mijn geschilderde portretten laat ik het model los en dik ik kleuren en vormen aan tot er een maskerachtige oerkop ontstaat, die zowel absurdistisch als spiritistisch geladen is.
Een groot contrast hiermee vormt het werk van Lilian van Herpen. Zij is juist helemaal gericht op de niet-zichtbare kant van het model. Zij schildert indringende portretten, waarin zij tracht het innerlijk van de mensen weer te geven.
Alex Verduijn den Boer zit tussen de twee vorigen in. Soms richt hij zich in zijn portretten meer naar het innerlijke, dan weer lijken het karikaturen te worden. De schilder heeft hier geen invloed op; het ontstaat buiten hem om.
Darja Vos zegt over haar werk: "In The Power of Weakness laat Jonathan Lasker zien dat de kracht van een eigen signatuur sterker is dan die van onpersoonlijke geometrische vormgeving. Dit element is al jaren het uitgangspunt voor mijn eigen werk. Het is een herkenning en bevestiging van de dingen waar ik zelf mee bezig ben. Ik maak tekeningen van modellen met dit organische gegeven in mijn achterhoofd.
Het merendeel van deze modeltekeningen bestaat uit torso's. De gezichten van de modellen heb ik op een gegeven moment weggelaten om meer ruimte te maken en nadruk te leggen op vorm, zonder al te directe verwijzing naar identiteit. Een tekening laat zich zo lezen als een landschap met vervloeiende lijnen. Het zijn tekeningen en gouaches in oostindische inkt , geel als steunkleur en de daartussen liggende mengkleuren, de grijs/olijfgroenen. Ik probeer met geconcentreerde energie een krachtig beeld te scheppen met een eigenheid in de abstractie."

Hannie Bal
Samantha van der Wolf