24 juni t/m 12 juli 2005
5 Indische meisjes en 1 heer

Onder deze wat suggestieve titel exposeren enkele leden van de Haagse Kunstkring hun werk. De invalshoek was de manifestatie De Indische zomer, die dan in Den Haag wordt gehouden. De exposanten, hoe kan het in dit geval anders, hebben allemaal een Indische achtergrond. Die is bepalend geweest voor hun artistieke ontwikkeling, overigens voor elk van de deelnemers op een andere manier.
De 5 Indische meisjes zijn Judith Werdmüller von Elgg, Bé Massie, Marieke Cordesius, Wieteke van Dort en Aimée Crince le Roy en de heer is Wim Fraeyhoven.

Aimée Crince le Roy is uit Indische ouders in Indië geboren en heeft tot haar zeventiende jaar in Soerabaja gewoond. In Nederland maakte ze kennis met de Japanse houtsnedekunst en sjablonendruk (kappazuri). In haar werk speelt de Indische achtergrond geen belangrijke rol, maar er is wel iets van de Japanse en de Indiase cultuur in terug te vinden. Toch oosters dus. Op de tentoonstelling zijn van haar hand houtsnedes, kappazuri, erotische etsen en schilderijen te zien.

Judith Werdmüller von Elgg is door haar oma voor een kwart Indisch. Verder stroomt er Joods-Nederlands en Zwitsers-Italiaans bloed door haar aderen. Zij krijgt vaak te horen dat er een Aziatische inslag in haar werk zit. Mensen zien er exotische vormen en een mysterieuze sfeer in terug. Zelf verklaart ze dat doordat ze altijd bezig is met het ontstaan van een beeld achter een ander beeld: een schaduw achter een gordijn, een beeld van bomen in een waterplas. Daardoor gaat de beschouwer associëren en maakt hij er zijn eigen verhaal bij. Je zou hier een kleine link met het schimmenspel of met wajangpoppen kunnen zien. Maar, stelt de kunstenares nadrukkelijk, het is niet vooropgezet. "Blijkbaar zit er iets van in mijn genen en dat komt er dan misschien op een westerse manier uit", zo veronderstelt Judith Werdmüller. Zij exposeert schilderijen en grafiek (houtsnedes, etsen en linosnedes).

Wim Fraeyhoven is in Indië geboren, maar in zijn werk zien we dat Indische niet terug. Zijn paper dolls van papier maché hebben wel duidelijk een oosterse inslag. Hij is vooral geïnspireerd door de Japanse netsuke. Dat zijn ivoren knopen waarmee bepaalde voorwerpen worden afgesloten. Die knopen hebben vaak de vorm van een combinatie van mens en dier. Dit nu zien we ook regelmatig in het werk van Wim Fraeyhoven terug.

Marieke Cordesius is het voor 1/86 deel, vertelt ze spontaan, als naar haar Indische achtergrond wordt gevraagd. Haar ouders zijn daar geboren en hebben er gewoond, maar zelf is ze tot haar grote spijt nog nooit in Indonesië geweest. Ook de taal spreekt ze voor geen woord. Toch heeft ze iets met Indië. Ze omringt zich graag met snuisterijen uit het Indische verleden van haar familie en de fotoalbums van haar oma zijn een dierbaar bezit. Van haar moeder leerde ze de geuren en de smaken herkennen van de onvolprezen Indonesische keuken. Of dat alles een rol speelt in haar werk, betwijfelt Marieke, die op deze tentoonstelling bronzen vogels laat zien.

Bé Massie kwam in 1965 uit Jakarta naar Den Haag en ging in datzelfde jaar aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten studeren. Na haar afstuderen deed zij zeer verschillend werk. Dát en veel stromingen in de kunst hebben haar werk beïnvloed.
Zij kiest 'Nederlandse' onderwerpen, waarbij zij in de loop der tijd steeds fellere kleuren is gaan gebruiken. Zelf vindt ze dat niet zo passen bij de Nederlandse lichtval. "Het heeft waarschijnlijk te maken met herinneringen aan het landschap van mijn jeugd, waardoor ik mijn Europese onderwerpen met een Indonesisch accent schilder", aldus Bé Massie.

Wieteke van Dort werd in Soerabaja geboren en kwam op 14-jarige leeftijd naar Nederland. Zij werd kleuterleidster en later actrice. Zij kreeg tekenles van Jan van Heel en Willem Schenk en had in 1977 haar eerste solotentoonstelling. Sinds 1968 verscheen zij regelmatig op tv in kinderprogramma's. Erg bekend werd zij als Tante Lien in de Late Late Lien Show. Naast haar werk voor radio en tv nam zij ook lp's en cd's op. Haar Weerzien met Indië is inmiddels een gouden plaat geworden. In 2003 verscheen een kinderboek van haar hand: Kind in Soerabaja, een ontroerend en sfeervol portret van haar kindertijd. Of deze Indische achtergronden ook een rol spelen in haar keramiek is op deze expositie te zien.

Aimée Crince le Roy		Bé Massie			Wim Fraeyhoven
Judith Werdmüller von	Elgg	Marieke Cordesius		Wieteke van Dort