11 december 2004 t/m 4 januari 2005
De koets van Napoleon

Eigenlijk zou de tentoonstelling van Paul Marcus heel anders heten. Namelijk Kameraden zoals wij. Geboren in Hitlers nazi-Duitsland, op gymnasium en universiteit geschoold in het harde communistische kader, werd hij begin jaren zestig uit de arbeiders- en boerenstaat DDR gezet. Hij wilde geen West-Duits burger worden en weigerde een pas voor de Bondsrepubliek. Stateloos, maar met een geldig internationaal monsterboekje bevoer hij vijf jaar lang alle wereldzeeën. Zo raakte hij uiteindelijk zijn radicale, marxistische ideeën kwijt, maar er sluimerde nog wat in hem.

Begin jaren tachtig, vóór de val van de Berlijnse muur, wilde hij de toenmalige DDR-ambassadeur in Nederland lijmen om als spreker voor een van zijn tentoonstellingen op te treden. De afwijzing was bruusk. Nu zou het honorarium voor deze ambassadeur zonder land het tentoonstellingsbudget ver overschrijden. Ex-kameraden zijn kapitalisten geworden. En zonder deze spreker ook geen thema Kameraden zoals wij. Daarom wordt het nu een tentoonstelling zonder politieke lading. Echt Haags dus. Hoewel?